Vera van der Hilst sprak in februari met Hassan Razza, vanwege zijn afscheid bij de diagnosewerkgroep PPS.
Hassan ontmoette werkgroepleden Aadje de Groot en Els Symons tijdens het Spierziektecongres in 2016. Het klikte meteen met beide dames en Hassan ervoer dit als een warm bad. Een jaar later nodigde voorzitter Cees van Dalen Hassan uit om deel te nemen aan de PPS-werkgroep. Daar moest even over nagedacht worden, maar al snel werd het een ‘ja’. Als aspirant-kaderlid trad hij toe. Hassan vond al snel een weg om zich in te zetten.
Enkele trefwoorden die Hassan omschrijven zijn betrokkenheid, migratieachtergrond, kennis, kunde en het menselijk aspect. Hassan voelde zich al meteen vanaf het begin betrokken. Vanwege zijn eigen achtergrond, ging zijn interesse naar mensen met PPS met een migratieachtergrond.
De fysieke bijeenkomsten met de werkgroep vond Hassan bij verre het meest interessant. Online vergaderen vond hij wat minder. Mede-werkgroeplid Bert werd iedere keer door hem opgehaald en samen reden zij naar Baarn. Tijdens die ritten van zo’n anderhalf uur ontstonden gesprekken over politiek, de wereldproblematiek, maar ook hoe nu het werk van de werkgroep meer op de kaart te zetten.
Tijdens de autoritten ontstond ook het idee om een Plan van Aanpak te schrijven voor mensen met (post-)polio met een migratieachtergrond. Frans Nollet, hoogleraar Revalidatie AMC, kwam kijken, meedenken en stimuleerde hen daarin. Samen met Hassans vrouw werd het document geschreven. Tot nu toe is het plan niet opgepakt. Hassan hoopt dat de werkgroep alsnog een manier vindt om het plan uit de kast te halen, dat daar na het emeritaat van Frans Nollet in 2024 helaas terecht gekomen is. “De meesten van ons zwijgen, slechts enkelen stellen een daad.” Frans stelde samen met Hassan die daad. “Zo maak je verschil in de wereld.”
Hassan is niet iemand die stil blijft zitten. Na zijn vertrek uit de werkgroep gaat hij zich actief inzetten in de lokale politiek, waar zich heeft aangesloten bij Burgerbelang Arnhem. Als fractievolger richt hij zich o.a. op het verbeteren van de toegankelijkheid, met name voor mensen met een beperking.
Hassan kan het niet laten, zijn advies is: “Blijf in contact met lotgenoten. Onze werkgroep heeft te maken met vergrijzing, terwijl er bij migranten, zoals bijvoorbeeld statushouders, nog meer aandacht mag zijn voor bewustwording.” Hassan sluit steevast af met zijn slogan: “Elkaar vinden, verbinden en vasthouden.”
Er is nog veel werk te doen en Hassan geeft aan dat hij altijd gebeld kan worden voor de uitvoering van ‘zijn’ Plan van Aanpak.
