Myasthenia gravis (MG)

MG is de bekendste vorm van myasthenie, een aandoening waarbij de communicatie tussen zenuw en spier verstoord is, met wisselende spierzwakte als gevolg.

Bij de meeste mensen met MG vallen antistoffen de acetylcholinereceptoren (AChR) op spiercellen aan. Deze worden daardoor sneller afgebroken dan hersteld. Dit noemt men ook wel AChR-MG. Andere typen zijn MuSK- of LRP4-MG. Bij seronegatieve MG worden geen antistoffen gevonden.

Bij meer dan 80 % van de patiënten zijn de oog-, tong- of keelspieren verzwakt, wat leidt tot klachten zoals dubbelzien, hangende oogleden of slikproblemen. 40-80 % ervaart ernstige vermoeidheid.

MG is grillig: klachten verergeren vaak bij inspanning, aan het einde van de dag, of in stress- of slaaptekortsituaties. De ziekte is niet progressief en kan spontaan of na behandeling verbeteren; de heftigste fase is meestal in de eerste 3 tot 5 jaar.

De diagnose wordt meestal gesteld door een neuroloog. Belangrijkste onderzoeken zijn bloedtests (op AChR-antistoffen), EMG en verder antilichaamonderzoek. Dit traject kan lang duren.

• Medicijnen om de zenuw-spieroverdracht te stimuleren (cholinesteraseremmers).
• Thymectomie: verwijdering van de zwezerik, vooral bij relatief jonge patiënten met AChR-MG zonder thymoom; resultaten zichtbaar na enkele jaren.
• Medicijnen om het afweersysteem te remmen (immuunsuppressiva)

Bij minder dan 10% van de patiënten werken standaardbehandelingen onvoldoende—met name bij diegenen met een thymoom. Voor hen zijn in de afgelopen jaren nieuwe (experimentele) behandelopties beschikbaar gekomen.

Sommige medicijnen kunnen de spierzwakte verergeren. Een alertkaart voor zorgverleners vermeldt welke middelen je moet vermijden. Overleg altijd met je apotheek of neuroloog voordat je nieuwe medicatie start.

MG is geen progressieve spierziekte; er kan sprake zijn van remissie.