De ene gemeente is de andere niet 2018

Door: Erik van Uden

Ouders van kinderen met een complexe aandoening, zoals een spierziekte, worden bij een aanvraag bij de gemeente vaak het bos in gestuurd. Het programma De Monitor besteedde hier aandacht aan.

Als ouder van een kind met een spierziekte of een andere ernstige aandoening moet je heel veel regelen. Dat is al een opgave op zich. Het wordt allemaal nog erger wanneer je dan door de instanties wordt tegengewerkt.

Het programma De Monitor besteedde op dinsdag 9 oktober aandacht aan deze problematiek. Het programma (het Zorgdoolhof voor kinderen) is nog terug te kijken via NPO-start: https://www.npostart.nl/de-monitor/09-10-2018/KN_1701122

Frank Bluiminck, directeur van de Vereniging Gehandicaptenzorg ­Nederland (VGN) heeft wel een idee waarom er grote verschillen tussen gemeenten zijn. Volgend hem speelt kennistekort een grote rol. Sinds 2015 kunnen Nederlanders zorg krijgen via de Wmo, de Zvw of de Wlz. Hoe dat precies werkt, weten ambtenaren van de ene gemeente beter dan in de andere, zegt Bluiminck. “Aanvankelijk dachten we dat hoge ­afwijzingspercentages een tijdelijk probleem zouden zijn, omdat gemeenten onvoldoende kennis hadden over wanneer iemand wel en niet in aanmerking komt voor langdurige zorg. Maar het probleem doet zich nog steeds voor.”

Dat blijkt ook uit de cijfers die De Monitor opvroeg. Vorig jaar kregen 1050 ouders van gehandicapte kinderen ‘nee’ te horen op hun aanvraag, in de eerste helft van dit jaar is dat 566. Van een daling lijkt dit jaar dus geen sprake. “Ofwel het kennistekort is hardnekkig of er spelen financiële ­redenen mee,” zegt Bluiminck. (bron Trouw)

Lees meer over de regelingen voor kinderen en jongeren.

Terug naar overzicht