Wijkverpleging

Hebt u thuis verpleging en verzorging nodig, dan kunt u die aanvragen bij de wijkverpleging. Het gaat hierbij om verpleegkundige handelingen (zoals het geven van injecties of wondverzorging), maar ook om lichamelijke verzorging (zoals hulp bij het wassen en aankleden). Maar let op: voor volwassenen gelden andere regels dan voor kinderen en jongeren tot achttien jaar.

Volwassenen

Om in aanmerking te komen voor wijkverpleging, moet u zichzelf thuis verder goed kunnen redden, al dan niet met de hulp van een mantelzorger. Er geldt geen urencriterium voor wijkverpleging. Het kan dus gaan om een paar uur in de week, maar ook om vier uur zorg per dag, of meer.

Als u het thuis niet meer redt zonder permanent toezicht of zeven dagen per week, vierentwintig uur per dag zorg in de nabijheid, dan zal de wijkverpleging u doorsturen naar het Centrum Indicatiestelling Zorg (CIZ) voor een indicatie voor zorg vanuit de Wet langdurige zorg (Wlz). Lees meer over langdurige, intensieve zorg vanuit de Wlz.

Kinderen en jongeren

Voor kinderen en jongeren tot achttien jaar gelden de volgende regels rond de aanspraak op verpleging en verzorging.

  • Heeft uw kind alleen persoonlijke verzorging nodig en geen verpleging, dan krijgt het die zorg niet vanuit de wijkverpleging maar vanuit de gemeente, in het kader van de Jeugdwet. Lees verder over persoonlijke verzorging voor kinderen en jongeren.
  • Heeft uw kind alleen een lichamelijke handicap of somatische ziekte (en dus geen verstandelijke beperking of psychiatrische problemen) en heeft het daardoor intensieve zorg nodig (verpleegkundige zorg in combinatie met persoonlijke verzorging, pedagogische ondersteuning en logeeropvang), dan krijgt u dat allemaal via de wijkverpleging, in het kader van de intensieve kindzorg. U hoeft dan dus niet apart nog eens bij de gemeente aan te kloppen voor persoonlijke verzorging of begeleiding. Lees meer over intensieve kindzorg.

Zelf aanvragen

U kunt zelf aankloppen bij een instelling voor wijkverpleging. Meestal is dat een lokale of regionale instelling voor thuiszorg. U hebt hiervoor dus geen verwijzing nodig. Uw huisarts, het sociale wijkteam, de transferverpleegkundige bij het ziekenhuis of de gemeente kan u vertellen bij welke instelling u moet zijn. De wijkverpleegkundige komt bij u thuis en bespreekt de situatie met u. Vervolgens bepaalt de wijkverpleegkundige welke zorg u krijgt en hoeveel.

Zorg in natura

De wijkverpleegkundige kan de zorg zelf leveren. Ze zal dat vooral doen als u maar weinig zorg nodig hebt en als het met name gaat om verpleegkundige handelingen. Hebt u meer zorg nodig en gaat het vooral om lichamelijke verzorging, dan zal de verpleegkundige hiervoor een aantal verzorgenden van haar eigen zorginstelling inschakelen.

Persoonsgebonden budget

Beschikt u over een indicatie van de wijkverpleegkundige voor de inzet van verpleging en verzorging bij u thuis, dan kunt u ook kiezen voor een persoonsgebonden budget om deze zorg zelf in te kopen.
Lees meer over het persoonsgebonden budget voor verpleging en verzorging
.

Geen eigen bijdrage

Uw zorgverzekeraar vergoedt de wijkverpleging vanuit de basisverzekering (zorgverzekeringswet). U betaalt hiervoor geen eigen bijdrage. Ook gaat de wijkverpleging niet ten koste van uw eigen risico. De wijkverpleging is voor u dus helemaal gratis. Maar let op: dat geldt alleen als uw zorgverzekeraar een contract heeft met de instelling voor wijkverpleging waar u gebruik van maakt. Is dat niet het geval, dan loopt u de kans dat u toch moet bijbetalen. Informeer daarom tevoren bij uw zorgverzekeraar of deze een contract heeft met de instelling voor wijkverpleging van uw keuze.

Gepubliceerd op 30 maart 2015, laatst gewijzigd op 23 november 2016

Bewaar als PDF Printen