Dit is Ziggy de Zenuw.
Hij ziet er wat vreemd uit, maar hij
heeft een heel belangrijke taak in je lichaam.
Hij laat je spieren bewegen als jij dat wilt.
Maar soms doen je spieren het
niet door een ongeluk of ziekte.
Zo'n ziekte is multifocale
motorische neuropathie, kortweg MMN.
Misschien ken je iemand die pas geleden de diagnose MMN
heeft gekregen, of misschien ben je dat zelf wel.
In dat geval wil je vast meer weten over MMN
en wat zenuwen zoals Ziggy ermee te maken hebben.
Eerst iets meer over Ziggy's taak.
Zenuwcellen of neuronen verzenden via elektrische
stroompjes berichten door je hele lichaam.
De zenuwcellen van je perifere zenuwstelsel zorgen
ervoor dat je kunt bewegen en voelen.
Ze bestaan uit een cellichaam met soms
een hele lange uitloper, het axon.
Dit is bedekt met een vettig laagje, het myeline.
Je kunt zo'n zenuwuitloper
vergelijken met een stroomdraad.
Het myeline is de isolerende laag en het axon de kern.
Het myeline zorgt voor het versnellen van de
verzending van de berichten langs de zenuwuitlopers.
Ziggy de zenuw bestaat uit heel
veel van die zenuwuitlopers bij elkaar.
Ziggy zorgt ervoor dat de berichten op het
juiste moment naar de juiste plaats worden gestuurd.
Maar bij MMN is het myeline van
de zenuwen die je spieren aansturen beschadigd.
Daardoor worden berichten door de
zenuwen niet goed afgeleverd.
MMN veroorzaakt spierzwakte die langzaam erger wordt.
Het kan maanden of zelfs jaren duren voor patiënten
naar de dokter gaan en de juiste diagnose krijgen.
De spierzwakte begint meestal in de handen.
Daardoor laat je bijvoorbeeld dingen uit je handen
vallen of heb je moeite met het omdraaien
van een sleutel in het slot.
De spierzwakte treedt vaker op in handen en
armen dan in de voeten en benen.
Vooral in de onderbenen kan na verloop
van tijd ook sprake zijn van zwakte.
De verschijnselen zijn asymmetrisch, dus niet
aan elke kant in gelijke mate.
Om de diagnose MMN te stellen zal
de dokter verschillende onderzoeken doen, zoals bloedonderzoek
naar specifieke antilichamen en een zenuwgeleidingsonderzoek om
te testen of je zenuwen de elektrische
stroompjes normaal doorgeven en of er mogelijk
sprake is van een geleidingsblokkade.
Na het vertellen van de diagnose zal
je neuroloog de behandeling met je bespreken.
Bijna altijd wordt MMN behandeld met immunoglobulines.
Deze worden intraveneus, dus via de ader,
of subcutaan, dus onder de huid, toegediend.
Naar schatting hebben honderd tot
honderdvijftig mensen in Nederland MMN.
De ziekte doet zich meestal voor tussen
het twintigste en zestigste levensjaar en komt
vaker voor bij mannen dan bij vrouwen.
Artsen weten nog steeds niet waarom mensen MMN krijgen.
Wel is bekend dat MMN niet erfelijk of besmettelijk is.
Je hoeft je dus geen zorgen te maken
dat je het doorgeeft aan familie en vrienden.
MMN is een chronisch progressieve ziekte.
Patiënten moeten onderhoudsbehandelingen ondergaan om
niet verder te verslechteren.
Met de juiste behandeling zullen
patiënten veelal goed blijven functioneren.
Soms zijn hulpmiddelen nodig, zoals een stok
of een brace of aanpassing van werk.
MMN is zeldzaam en moeilijk te diagnostiseren, maar
kan goed worden behandeld zodat je een relatief
normaal en gezond leven kan leiden.
Voor meer informatie en lotgenotencontact kun
je terecht bij Spierziekten Nederland.
Dus ga naar de website en lees meer.