Op 21 oktober 2001 trad prof. dr. Pieter van Doorn aan als medisch adviseur van diagnosegroep GBS|CIDP|MMN. Hij volgde toen prof. Frans van der Meché op, die vanaf de start van de diagnosegroep (1991) medisch adviseur was geweest. Onlangs, op 1 januari 2026, legde prof. dr. Pieter van Doorn zijn functie neer vanwege zijn ophanden zijnde emeritaat (eervolle pensionering). Dat betekent dat hij bijna vijfentwintig jaar als medisch adviseur aan de diagnosegroep was verbonden!
Prof. Van Doorn was werkzaam als neuroloog en hoogleraar aan het Erasmus MC in Rotterdam. Hij had zich ontwikkeld tot een internationaal toonaangevend deskundige op het gebied van immuungemedieerde en erfelijke neuromusculaire aandoeningen, met name GBS en CIDP, maar ook de ziekte van Pompe.
Voortrekkersrol
Prof. Van Doorn was betrokken bij de opzet en uitvoering van vele studies en internationale samenwerkingsverbanden. Zijn bijgedragen aan (inter)nationale richtlijnen voor diagnostiek en behandeling van GBS en CIDP, waarbij hij veelal een voortrekkersrol had, waren van grote betekenis.
Koffie en gebak
Voor diagnosegroep GBS|CIDP|MMN was prof. Van Doorn heel belangrijk. Na zijn aantreden als medisch adviseur in 2001 nodigde hij vrijwel meteen de leden van de diagnosewerkgroep uit voor een overleg in zijn kamer op de medische faculteit. De ontvangst was buitengewoon gastvrij: hij zorgde eigenhandig voor koffie en gebak. Nog belangrijker, hij gaf aan wat hij voor de diagnosegroep wilde betekenen en vroeg de werkgroepleden wat er van hem werd verwacht. Dit was de start van een langdurige, bijzondere en vruchtbare samenwerking tussen prof. Van Doorn en de werkgroep.
Wereldberoemde dia
Er was zelden een diagnoseprogramma over GBS en CIDP op de Spierziektedagen en Diagnoseconferenties waarbij prof. Van Doorn niet als spreker aanwezig was. Hij wilde elk jaar graag betrokken worden bij de totstandkoming van de programma’s en droeg relevante onderwerpen en goede sprekers daarvoor aan. Zijn interessante presentaties waren altijd voorzien van mooie en boeiende dia’s. Zijn dia van de ‘gestripte elektriciteitsdraad’ (als illustratie van het beschadigde myeline rond de zenuwen) was beroemd, ook in het buitenland!
Geduldig
Prof. Van Doorn wist ingewikkelde zaken op een eenvoudige manier uit te leggen, begrijpelijk voor iedereen. Hij ging op elke vraag uit het publiek uitgebreid in en vroeg geregeld om de mening van het publiek over onderwerpen die onderzocht zouden moeten worden. Na afloop van het officiële programma, als bijna iedereen al de zaal verlaten had, bleef hij geduldig vragen van deelnemers beantwoorden, net zo lang tot iedereen met een vraag te woord was gestaan.
Lintje
Om het emeritaat van prof. Van Doorn te memoreren was op 23 januari 2026 een symposium georganiseerd met als sprekers diverse binnen- en buitenlandse collega’s waarmee hij een bijzondere band had. Aan het eind van de middag ontving prof. Van Doorn een koninklijke onderscheiding uit handen van de loco-burgemeester van Rotterdam!
De diagnosegroep is prof. Van Doorn veel dankbaarheid verschuldigd. Zijn betrokkenheid bij patiënten en dus ook onze leden was enorm. De diagnosegroep zal hem missen en wenst hem natuurlijk het allerbeste toe.
