Feiten over MMN

Oorzaak

Bij een derde tot de helft van de mensen met MMN vinden artsen bepaalde antilichamen in het bloed. Maar de oorzaak is nog niet helemaal duidelijk. Waarschijnlijk zorgen deze antilichamen voor een verkeerde reactie van het afweersysteem. Die reactie veroorzaakt ontstekingen op meerdere plekken in het lichaam (multifocaal). De ontstekingen kunnen leiden tot spierzwakte. Waarom mensen met MMN deze antilichamen hebben, weten we niet.

De diagnose stellen

Bij het stellen van de diagnose MMN vergelijkt de arts MMN met andere neuropathieën. Dat is nodig omdat de klachten op elkaar kunnen lijken. Voorbeelden van andere neuropathieën zijn: het Guillain-Barré syndroom (GBS), chronische inflammatoire demyeliniserende polyneuropathie (CIDP) en chronische idiopathische axonale polyneuropathie (CIAP). Artsen kijken naar een aantal vaste kenmerken om MMN vast te stellen.

EMG-onderzoek

Artsen vergelijken MMN ook met andere aandoeningen die spierzwakte geven, zoals PSMA. Een belangrijk onderzoek hierbij is het EMG-onderzoek. Bij mensen met MMN laat een EMG vaak zien dat zenuwsignalen vertraagd zijn. Meestal ziet de arts ook een geleidingsblokkade. Dit komt bij PSMA niet voor.

MRI en echo

Soms maakt de arts ook een MRI-scan. Deze scan laat het zenuwvlechtwerk onder de schouders zien. Daarop kunnen afwijkingen zichtbaar zijn die passen bij MMN. Ook een echo van de zenuwen kan helpen bij het stellen van de diagnose.

Klachten en verloop

MMN begint meestal met spierzwakte in de handen. Deze spierzwakte neemt langzaam toe. De klachten komen vaker voor in de armen dan in de benen. Ze zijn meestal niet aan beide kanten even erg.

Armen en benen

In de loop van de tijd kan ook spierzwakte in de benen ontstaan. Dit gebeurt vooral in de onderbenen. Ook hier zijn de klachten vaak ongelijk verdeeld. Als MMN in de benen begint, krijgen mensen later meestal ook klachten in de armen.

Gevolgen in het dagelijks leven

Spierzwakte in de handen kan het dagelijks leven lastig maken. Daardoor kan MMN veel invloed hebben op zelfstandig functioneren. Ongeveer de helft van de mensen met MMN blijft werken. Soms zijn daarvoor aanpassingen nodig. Door klachten in de benen kan lopen moeilijker worden. Soms is een hulpmiddel nodig, zoals een stok of een brace. De meeste mensen met MMN worden niet rolstoelafhankelijk.

Veranderingen in spieren en gevoel

Bij de meeste mensen worden de spieren dunner (atrofie). Hoe ernstig dit is, verschilt per persoon. Soms zijn kleine spiertrillingen onder de huid te zien. In enkele gevallen is het gevoel verminderd. Ernstige stijfheid door verhoogde spierspanning komt bij MMN niet voor.

Behandeling

De arts kan medicijnen voorschrijven voor MMN. Omdat het afweersysteem waarschijnlijk een rol speelt bij MMN, richt de behandeling zich hierop. De belangrijkste behandeling is immuunglobuline. Deze behandeling heeft bij ongeveer 85% van de mensen met MMN een redelijk effect. Hoeveel iemand nodig heeft, verschilt per persoon. Immuunglobuline werkt meestal tijdelijk. Daarom krijgen veel mensen een onderhoudsbehandeling. De eerste behandeling gebeurt bij voorkeur in een ziekenhuis waar ze ervaring hebben met het geven van de behandeling. Daar kan de arts goed beoordelen of de behandeling helpt.

IVIg en sclgG

Immuunglobuline kan via een infuus in een ader worden gegeven. Dit heet IVIg (intraveneus immunoglobuline). Bij een goede reactie is ook een andere vorm mogelijk. Dan dient iemand immuunglobuline zelf toe via een onderhuids infuus. Dit gebeurt één tot twee keer per week. Deze vorm heet sclgG (subcutane immunoglobuline).

Wat niet helpt

Alleen immuunglobuline is bewezen effectief bij MMN. Prednison lijkt niet te helpen en kan zelfs de spierzwakte erger maken.

Bewegen en fysiotherapie

Naast medicijnen hebben veel mensen baat bij bewegen. Vaak gebeurt dit onder begeleiding van een fysiotherapeut. Mensen met MMN hebben meestal minder spierkracht dan anderen. Daarom is het belangrijk om niet te zwaar te trainen. Als je langer dan 48 uur na de inspanning spierpijn krijgt, dan is de training waarschijnlijk te zwaar geweest.